Μετά από λίγες ημέρες περισυλλογής και ηρεμίας, μακριά από τα μέσα ενημέρωσης, το ίντερνετ και τα blog επιστρέφω και πάλι στους αγαπημένους μου φίλους και αναγνώστες. Πριν αναφερθώ σε οτιδήποτε άλλο δεν μπορώ παρά να απλώσω πρώτα μπροστά σας την κατάσταση και το όραμα που θα μας βοηθίσει να ανασυνταχθούμε με θέρμη και με πίστη για να αντιστρέψουμε την όψη των πραγματων.
Η ένταση που βιώνει ολόκληρη η χώρα όπως φαίνεται δεν βρίσκει ακόμη φανερές φωτεινές διεξόδους και μάλλον μας περιμένουν ακόμη μεγαλύτερες ανακατατάξεις και ανατροπές... όμως είναι για καλό μας τελικά και θα σας εξηγήσω γιατί ευθύς αμέσως.
Μέσα σε έναν κόσμο που ερμηνεύεται και αυτοπροσδιορίζεται μέσα από αντιθέσεις είναι πολύ εύκολο να βλέπουμε τις "σκιές", τα "άσχημα" και τα "κακά" στους γύρω μας και να τα κρίνουμε, όμως δυστυχώς οι λιγότεροι από εμάς αναζητούμε αυτά τα "αρνητικά" κομμάτια στον εαυτό μας...
Ένας φόβος και μια τεράστια ανασφάλεια φουντώνει απ΄άκρη σ΄άκρη σε όλη τη χώρα μας και ένα κύμα μικρών και μεγάλων κατηγορώ θεριεύει.
Ωστόσο υπάρχει και ΦΩΣ, υπάρχει ένα όνειρο και ένας πόθος για κάτι καλύτερο που έρχεται και σχηματίζει όλο και πιο δυναμικά το περίγραμμα του στις ψυχές όλων των Ελλήνων: να δούμε τη χώρα μας και πάλι να λάμπει!Προσπάθειες, ιδέες και σκέψεις, σκόρπιες ακόμη μεν, δείχνουν πως άρχισε να ωριμάζει ένα νέο όνειρο για τη χώρα των Ελλήνων.
Πολλοί θα απορείται πως μπορώ να μιλώ για φωτεινά όνειρα την ώρα που οι περισσότεροι νιώθουν έναν εφιάλτη...
Κι όμως τα πράγματα είναι πιο απλά από όσο φαίνεται και πιο δίκαια από όσο νομίζουμε.
Όλοι μας αναγνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια το γεγονός πως η κοινωνία μας νοσεί, πως η Ελλάδα έπαψε να διέπεται από τις διαχρονικές αξίες και τα ιδανικά της. Πως η Ελλάδα ξέχασε την ταυτότητα της... Όμως οι λιγότεροι αναγνωρίσαμε το γεγονός πως η ασθένεια της Ελλάδας είναι η ίδια η αμνησία της. Εμείς, τα κύτταρα της Ελλάδας, πάψαμε να αναζητούμε το τέλειο, το όμορφο, το φωτεινό. Εμείς πρώτοι γυρίσαμε την πλάτη στις αξίες που κάποτε είχαν δημιουργήσει το μεγαλείο της Αρχαίας Ελλάδας. Εμείς πάψαμε να ονειρευόμαστε το άριστο και βολευτήκαμε για πολύ καιρό στη μετριότητα... Εμάς χτύπησε η λήθη και βουτηγμένοι στο ψεύτικο, το δανικό, το αλλότριο αποξενωθήκαμε από το ίδιο μας το "ΕΙΝΑΙ".
