Ο Ελληνισμός ως μοντέλο για την Ευρώπη (Ν. Λυγερός) Βίντεο

Ο Ελληνισμός ως μοντέλο για την Ευρώπη

Ν. Λυγερός

Σπάνια στην Ελλάδα και στην Κύπρο αντιλαμβανόμαστε ότι ο Ελληνισμός λειτουργεί ως μοντέλο για την Ευρώπη. Γνωρίζουμε βέβαια τον Ουμανισμό και στη συνέχεια το Διαφωτισμό, αλλά δεν γνωρίζουμε συνήθως ότι το υπόβαθρό τους είναι ο Ελληνισμός. Αυτό το φαινόμενο εξηγείται από το γεγονός ότι η καθημερινή μιζέρια μας εμποδίζει να δούμε αυτά τα θεμέλια και βλέπουμε μόνο και μόνο ένα τεχνητό ορίζοντα.

Η έλλειψη κατανόησης αυτής της επινόησης προέρχεται από μία ανασφάλεια για το πώς μας βλέπουν οι Ευρωπαίοι και κατά πόσο είναι επηρεασμένοι από την επιρροή της Τουρκίας. Δεν προσέχουμε βέβαια άλλες χώρες της Ευρώπης που τη θεωρούν διαχρονικά εχθρική λόγω των πολέμων που τις χωρίζουν. Επίσης ξεχνάμε το μέγεθος του φιλελληνισμού μέσα στην ιστορία της Ευρώπης και δεν σκεφτόμαστε συνειδητά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως στόχο της την ανάπτυξή της, την ιστορική Ευρώπη της οποίας αποτελούμε τα θεμέλια. Ακόμα και η Ελληνική Επανάσταση θεωρείται ως μία λογική συνέπεια του Ελληνισμού, της Αναγέννησης, του Ουμανισμού και του Διαφωτισμού. 

Ο Ελληνισμός ως μοντέλο για την Ευρώπη

Σπάνια στην Ελλάδα και στην Κύπρο αντιλαμβανόμαστε ότι ο Ελληνισμός λειτουργεί ως μοντέλο για την Ευρώπη. Γνωρίζουμε βέβαια τον Ουμανισμό και στη συνέχεια το Διαφωτισμό, αλλά δεν γνωρίζουμε συνήθως ότι το υπόβαθρό τους είναι ο Ελληνισμός. Αυτό το φαινόμενο εξηγείται από το γεγονός ότι η καθημερινή μιζέρια μας εμποδίζει να δούμε αυτά τα θεμέλια και βλέπουμε μόνο και μόνο ένα τεχνητό ορίζοντα. Η έλλειψη κατανόησης αυτής της επινόησης προέρχεται από μία ανασφάλεια για το πώς μας βλέπουν οι Ευρωπαίοι και κατά πόσο είναι επηρεασμένοι από την επιρροή της Τουρκίας. Δεν προσέχουμε βέβαια άλλες χώρες της Ευρώπης που τη θεωρούν διαχρονικά εχθρική λόγω των πολέμων που τις χωρίζουν. Επίσης ξεχνάμε το μέγεθος του φιλελληνισμού μέσα στην ιστορία της Ευρώπης και δεν σκεφτόμαστε συνειδητά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως στόχο της την ανάπτυξή της, την ιστορική Ευρώπη της οποίας αποτελούμε τα θεμέλια.

Οι τέλειοι Ευρωπαίοι

 ".....Έξω η νύχτα εξακολουθούσε να είναι λευκή. Ο Αρκάντι δε νύσταζε ούτε πεινούσε. Ένοιωθε ο τέλειος νέος Σοβιετικός. Φτιαγμένος για μια χώρα χωρίς ανάπαυση και τροφή ....."


"Martin Cruz Smith, The Red Square"


Έτσι περιγράφει τα συναισθήματα του πασίγνωστου Αρκάντι Ρένκο, πρωταγωνιστή του "Γκόρκι Παρκ", ο συγγραφέας . Ο ήρωας, λείποντας καιρό σε εξορία, γυρνάει και βλέπει μια χώρα γνωστή και άγνωστη ταυτόχρονα. Ένα ανοίκειο περιβάλλον αλλά και αφόρητα γνωστό. Μια χώρα που οι εξελίξεις τρέχουν και όχι προς το καλύτερο για όλους. Η διαπλοκή και το οργανωμένο ιδιωτικό έγκλημα πήραν την θέση του κράτους καταστολής ή μήπως απλά μετεξελίχθηκαν;  
Έτσι πιάνω και εγώ τον εαυτό μου να αισθάνεται. Η διαφορά είναι πως εγώ δεν έλειπα αλλά ήμουν εδώ όσο όλα αυτά λάβαιναν χώρα. Δεν είμαι τίποτα άλλο από ένα θύμα αυτού του ιδιότυπου μιθριδατισμού, σε μια κοινωνία που η απώλεια άρχισε να μας γίνεται συνήθεια. Ο εκβιαστικός εξαναγκασμός και η σταδιακή εξαθλίωση, μια αφόρητη κοινοτοπία. Πόσο απέχουμε στο μυαλό μας άραγε από το στάδιο της γερμανικής κατοχής του '40, όπου το να βλέπεις νεκρούς από την πείνα στο δρόμο ήταν κάτι συνηθισμένο ;
Πιάνω τον εαυτό μου να αναλογίζεται σε αντιδιαστολή, τον επιθεωρητή Ρένκο και την μετεξέλιξή του...
Λες να είναι αυτό το ζητούμενο και το άνωθεν επιδιωκόμενο ; 
Να γίνουμε οι τέλειοι νέοι υπο-Ευρωπαίοι.
Φτιαγμένοι για μια υπο-Ευρώπη χωρίς τροφή και ανάπαυση ;