"μαζί τα φάγαμε" κι άλλο ...δεν έχει...του Κώστα Βλουτή
Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμεΑ
"Θα τη βγάλουμε και σήμερα, αύριο ποιός εγγυάται πως δεν θα πεθάνουμε;", αναρωτιέται ο ταλαιπωρημένος άνθρωπος που περιμένει υπομονετικά στην ουρά, στη Βαρβάκειο αγορά, για ένα κομμάτι κρέας...
"Είμαι
ότομο με ειδικές ανάγκες. Εγώ και τα δύο μου αδέλφια που έχασαν τη
δουλειά τους, ζούμε με τα 600 ευρώ σύνταξη της μητέρας μου. Εσύ μπορείς
να ζήσεις με 600 ευρώ το μήνα;", λέει μια κυρία και ξεσπά σε κλάματα... Ο
διπλανός της τής χαϊδεύει την πλάτη...
"Είμαι άστεγος.
Είχα μικρή επιχειρήση και τα έχασα όλα. Ακόμη και την οικογένειά μου.
Ντρέπομαι να την αντικρίσω. Νιώθω άχρηστος που δεν μπορώ να τους
προσφέρω", λέει ένας άλλος που είναι 10 μέτρα πιο κοντά από τους
υπόλοιπους και σε λίγο θα έχει λίγα ψίχουλα ζωής για να περάσει τη μέρα
του. Σκουπίζει τα δάκρυά του και εύχεται στην "ουρά" ...καλή
Τσικνοπέμπτη!!!
