Παρακολουθώντας το χθεσινό επεισόδιο της σειράς Singles του Μεγάλου καναλιού, έγινε εν μέρει κατανοητό, γιατί οι Έλληνες τηλεθεατές γύρισαν την πλάτη στις "ελληνικές" σειρές. Η σειρά προβάλλεται σε επανάληψη, αλλά μας βοηθά να καταλάβουμε το τι επικρατεί στις "ελληνικές" τηλεοπτικές σειρές τα τελευταία χρόνια. Με έκπληξη, λοιπόν, ακούει ο τηλεθεατής την πρωταγωνίστρια, ανύπαντρη μητέρα, ιδιαίτερα δυναμική και "μοντέρνα", να παροτρύνει, σχεδόν, να πειθαναγκάζει το 4χρονο γιο της να κάνει παρέα με τους Αλβανούς συμμαθητές του, μολονότι το παιδί διαμαρτύρονταν. Η μητέρα με τις "αντιρατσιστικές" και "ανθρωπιστικές" ευαισθησίες επέβαλε άκρως φασιστικά στο παιδί της να κάνει παρέα με τα παιδάκια από την Αλβανία, προφανώς με μόνη αιτιολογία το ότι ήταν Αλβανάκια, και, μάλιστα, το προέτρεψε να αδιαφορήσει για τις αντιδράσεις των άλλων παιδιών (Ελλήνων) που ήταν ήδη φίλοι του παιδιού, ακόμη κι αν έφτανε στο σημείο να σταματήσει να κάνει παρέα μαζί τους.
Κι απορεί κανείς: αυτό το πρότυπο συμπεριφοράς δεν παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα του παιδιού και δεν είναι άκρως ρατσιστική; Δηλαδή, γίνονται κουρέλι οι επιθυμίες, η ελευθερία και τα συναισθήματα του παιδιού, για να φανεί η μητέρα - η οποία δεν έχει καμιά φίλη Αλβανίδα - αντιρατσίστρια, ενώ στην ουσία είναι βαθύτατα ρατσίστρια. Γιατί είναι ρατσισμός να προκρίνεις το ένα παιδί σε βάρος του άλλου μόνο και μόνο, επειδή είναι Αλβανικής εθνικότητας... Αν τα παιδιά συμπαθήσουν το ένα το άλλο και κάνουν παρέα, κανένα πρόβλημα, αλλά όχι να πειθαναγκάζεται το μικρό παιδί να κάνει ρατσιστικές επιλογές παρά τη θέλησή του.
