Οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα ή αλλιώς Don't cry for me Argentina.....

Πολλοί απορούν πως φτάσαμε ως εδώ. Εγώ προσωπικά καθόλου. Είμαστε ένα λαμπρό παράδειγμα της πολιτικής του διαίρει και βασίλευε, που είναι εξαιρετικά παλιό, αλλά το ανήγαγαν σε πραγματικά υψηλή τέχνη οι Άγγλοι αποικιοκράτες. Σήμερα όλοι είναι μαθητές τους. 

Τελικά από ότι φαίνεται όλοι φανταζόμαστε τον εαυτό μας σε ρόλο θύτη και ποτέ σε αυτόν του θύματος. Αλλιώς δεν εξηγείται αυτό το φαινόμενο. Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια βιώσαμε και χαρήκαμε - γιατί όχι- ένα ακραία πελατειακό κράτος. Ένα κράτος που κατά κανόνα έκανε μνημόσυνα με ξένα κόλυβα και είχε τον δημόσιο τομέα ως μαστίγιο και καρότο. Τον χρησιμοποιούσε για να διορίσει, να επιδοτήσει, να μοιράσει λεφτά σε "επιχειρηματίες", εργολάβους, επενδυτές, κλπ. 

Κορωνίδα της διαπλοκής με τον απλό πολίτη ήταν οι θέσεις στο δημόσιο. Ο μακαρίτης Πεπονής τους τα χάλασε λιγάκι με το ΑΣΕΠ, αλλά όλο και βρίσκανε παραθυράκια και πορτούλες και ψιλοβολεύονταν. Να κάτι ΕΠΟΠ να κάτι Ειδικοί φρουροί, να κάτι συνεντεύξεις, να κάτι Καποδιοστριακοί, όλα κυλούσαν καλά. Το κράτος πρόσεχε καλά τους δημοσίους υπαλλήλους του. Φρόντιζε να τους έχει όλους ικανοποιημένους, κατά το δοκούν, άσχετα αν μια καθαρίστρια του Υπουργείου Οικονομικών έπαιρνε τα διπλά από αυτόν που σε χειρουργούσε ή σου μάθαινε γράμματα στο παιδί σου. Αυτά ήταν μικροαμαρτίες που κληρονόμησε από τον μακαρίτη τον Ανδρέα και το ενιαίο τότε μισθολόγιο του.

Περί απογραφής

Μας τελείωσε και η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων.
Ο τελικός τους αριθμός είναι 768,009 υπάλληλοι.
Από την μελέτη της σύνθεσής τους προκύπτει ότι :

Ηλικιακή διαβάθμιση
Μικρότεροι των 20 ετών είναι 4.174 δημόσιοι υπάλληλοι, από 20 ως 30 χρόνων είναι 86.246, από 30 ως 40 φτάνουν τους 205.277, από 40 ως 50 καταμετρήθηκαν 258.280 εργαζόμενοι, από 50 ως 60 καταχώρησαν το ΑΦΜ τους 168.958 ενώ άνω των 60 ετών εγγράφηκαν στο σύστημα του υπουργείου Εσωτερικών 43.743.
Είδος εργασιακής σχέσης
Ως μόνιμοι υπάλληλοι του δημοσίου, δικαστικοί λειτουργοί και δημόσιοι λειτουργοί εγγράφηκαν 625.738 άνθρωποι, δηλαδή ποσοστό 82% του συνολικού αριθμού.

Επίσης, 53.833 εργαζόμενοι (7%) καταχώρησαν το ΑΦΜ τους ως υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ενώ ως υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου δηλώθηκαν 44.811 (6%).

Ακόμη, ως συμβασιούχοι έργου εγγράφηκαν 14.345 (2%), αιρετοί δήλωσαν 12.609 (2%), επι θητεία 7.495 (1%) ενώ οι ωρομίσθιοι και ημερομίσθιοι έφτασαν τους 4.614 (1%).

Ως μετακλητοί καταχωρήθηκαν στην απογραφή 1.175, με έμμισθη εντολή 1.003, ως μέλη διοικητικών συμβουλίων 493 ενώ ως πρόεδροι, διευθύνοντες σύμβουλοι, διοικητές και υποδιοικητές οργανισμών 380.

Όπως βλέπετε ένα ποσοστό άνω του 10% δεν είναι μόνιμοι και σε λίγο καιρό δεν θα εργάζονται στο δημόσιο.
Ας μην αναφέρουμε το γεγονός του γηρασμένου δημοσίου , αφού 169 χιλιάδες υπάλληλοι είναι μεταξύ 50 και 60 και περίπου 44 χιλιάδες είναι άνω των 60. Πράγμα που σημαίνει ότι με τις αθρόες συνταξιοδοτήσεις που θα ακολουθήσουν, ενόψει του ασφαλιστικού και τις ελάχιστες προσλήψεις, ο δημόσιος τομέας θα συρρικνωθεί σε επίπεδο επικίνδυνης υπολειτουργικότητας.

Αν μέσα σε όλα αυτά βάλεις το γεγονός ότι μέσα σε αυτούς ανήκει και ο στρατός και η αστυνομία , ο τελικός δημόσιος τομέας που απομένει δεν είναι και ιδιαίτερα μεγάλος .
Αν συνυπολογιστεί και η εκπαίδευση .
Αν συνυπολογιστεί και η υγεία.
Και να φανταστεί κανείς ότι όλοι ανεξαιρέτως, παραδέχονται πως αυτοί οι δυο τομείς χρειάζονται και επιπλέον κόσμο !
Να σκεφτεί κανείς πως στο εξωτερικό αυτοί οι τομείς δεν ανήκουν πάντα στο δημόσιο τομέα και διαφέρουν ανάλογα με τα λογιστικά τερτίπια κάθε χώρας.
Φανταστείτε να υπολόγιζαν οι ΗΠΑ και το στρατό , που έχει τελείως ξεχωριστό προϋπολογισμό.
Επομένως δεν μιλάμε πάντα για συγκρίσιμα μεγέθη, όπως μας ζαλίζουν κάποιοι "εξυπνάκηδες" απλά για να μας μπερδέψουν.