του Κώστα Βλουτή
Δημοσιοογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμεΑ
kostas.vloutis@gmail.com
Ζούμε την κρίση στο πετσί μας...
Τον απόλυτο εξευτελισμό της αξιοπρέπειας του ανθρώπου.
Την ταπείνωση... Την κοροΐδία... Τον εμπεγμό...
Κι έχουμε ένα
εσωτερικό "μυρολόι" γι αυτές τις ψυχές που δεν άντεξαν και λίγησαν,
πιστεύοντας πως θα βρουν τη λύτρωση απαχαιρετόντας αυτόν τον κόσμο για
πάντα...
Πάνω από 4.000 οι αυτόχειρες των Μνημονίων που ψήφισαν οι... "εθνοπατέρες"...
Έκαναν τα μέτρα ...τανκς που ισοπέδωσαν αξίες και ιδανικά...
Μας πούλησαν, μας πρόδωσαν και πάλι...
Αυτές τις σκέψεις κάνω, σήμερα, 17 του Νοέμβρη, 40 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο...
Πολλοί από τους "αγωνιστές" βολεύτηκαν, με το πέρασμα του χρόνου...
Άλλοι, πάλι, προτίμησαν να θυσιαστούν για την ελευθερία της πατρίδας...
Είναι οι πραγματικοί Αγωνιστές που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη για "ψωμί, παιδεία, ελευθερία"...
Αυτή τη μάχη που δίνουμε και σήμερα, σαν να μην πέρασε μια μέρα...
Ήθελα νάξερα "ποιός τη ζωή μας, ποιός την κυνηγά... ...σαν ψάρι μας έχουν πιάσει μες τα δίχτυα"...
Σου παραθέτω το
"αίμα" του Πολυτεχνείου εκείνης της εποχής για να κάτσεις να σκεφτείς το
Νέο Πολυτεχνείο που ζούμε από τους ίδιους πολιτικά "εχθρούς" που
θέτουν, καθημερινά, σε κίνδυνο τη ζωή όσων ακόμη αντιστεκόμαστε...
