Η απίστευτη ιστορία ανάπηρων αθλητών που έμπλεξαν με ...τοκογλύφους!...

Χάρη στον Κώστα Βλουτή γλύτωσαν τα χειρότερα...

του ΑΡΗ ΔΗΜΟΥ

Είναι από τις χειρότερες στιγμές που έχει ζήσει ο Κώστας Βλουτής, βοηθώντας ανάπηρους αθλητές να αποκτήσουν τα δικαιώματά τους στον ειδικό αθλητισμό που είναι ανύπαρκτος για τους μαχητές της ζωής...

15 σπουδαίοι αθλητές, με περγαμηνές και μετάλλια, είναι έτοιμοι να λάβουν μέρος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης, που διεξάγεται στην Ισπανία...
Τον ίδιο καιρό, η Ελλάδα ετοιμάζεται να υποδεχθεί την Τζαμαϊκανή Μέρλιν Ότι, καθώς και τις ωραίες του μήκους, Ντρέκολερ και Ξάνθου, σε ένα θέαμα "Σύγχρονο πνεύμα ...αθάνατο"!...
Σχεδόν 2.000 αθλητές και αθλήτριες μπαίνουν στη μάχη του Παγκόσμιου, με στόχο τα μετάλλια και το χρήμα: 16,8 εκατομμύρια το χρυσό, 8,4 το αργυρό, 5,8 το χάλκινο και 28 εκατομμύρια το παγκόσμιο ρεκόρ!...
Για τους ακρωτηριασμένους αθλητές, όμως και όπως φαίνεται, δεν υπήρξε... κονδύλι για τη συμμετοχή τους Στο Πανευρωπαϊκό της Ισπανίας, με αποτέλεσμα να δανειστούν 6 εκατομμύρια δραχμές από το ...τοκογλύφους!...

Δυο λόγια για τον φίλο Φίλιππο Συρίγο που "έφυγε" στα 65 του χρόνια...

>> "Δικοί" μου αθλητές, της κατηγορίας Λεζόρτ (ακρωτηριασμός)... δανείζονται από τοκογλύφους ... 6 εκατομμύρια δραχμές για να λάβουν μέρος στο Πανευρωπαϊκό Κολύμβησης, που διεξάγεται στην Ισπανία...

Το πρωτοσέλιδο που κάναμε με τον Φίλιππο  Συρίγο και με τη φωτογραφία μου στο άρθρο, έκανε το γύρω του κόσμου μέσα σε μια νύχτα, μέσω διεθνών πρακτορείων ειδήσεων... Και βέβαια, ως αναμενόταν, λύθηκε το τεράστιο θέμα, με τον τρόπο αυτό...

 * γράφει ο Κώστας Βλουτής

Δημοσιογράφος, ειδικευμένος σε θέματα ΑμεΑ

kostas.vloutis@gmail.com

Ένας από τους πιο αγαπημένους φίλους "έφυγε" στα 65 του χρόνια...

Κι αυτό το "φευγιό" με πονάει πολύ...

Γιατί λιγοστεύουν οι μάγκες της σωστής δημοσιογραφίας και της καθαρής πένας...

Αφήνοντας πίσω δυσαναπλήρωτο κενό που το καταλαμβάνουν, ως επί το πλείστον,  αβασάνιστες αράδες με "αχνές" υπογραφές...

Ο Φίλιππος Συρίγος πίστεψε πολύ σε μένα...

Και σε κάθε σπουδαίο γεγονός που είχε να κάνει με τους παραολυμπονίκες μου, με φιλοξενούσε στο αθλητικό μέρος της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία"...

Καθόμασταν, με τις ώρες, στο γραφείο του και συζητάγαμε για τα προβλήματα των ανάπηρων αθλητών, αλλά και για την αδιαφορία των ιθυνόντων να κοιτάξουν με σοβαρότητα τις περιπτώσεις αυτές που είχαν να κάνουν με τον ειδικό αθλητισμό, τον ανύπαρκτο σε ένα κράτος ...δικαίου...