Ο Στέλιος Γρηγορίου, δικηγόρος της οικογένειας του Πατριάρχη Αλεξανδρείας
και πάσης Αφρικής Πέτρου Ζ' και άλλων συγγενών θυμάτων, που σκοτώθηκαν με την πτώση του Σινούκ (11 Σεπτέμβρη 2004), ο οποίος έδωσε νομικές μάχες για 11 ολόκληρα χρόνια και βρήκε μια αμείλικτη "δικαιοσύνη", είχε μια ιστορική και
θαρραλέα απόφαση (4410/2015) του Συμβουλίου
της Επικρατείας.
Η ανακοίνωση του δικηγορικού γραφείου Στέλιου Γρηγορίου, έχει ως εξής:
"Με την ιστορική και θαρραλέα απόφαση 4410/2015 του Συμβουλίου της Επικρατείας, προεδρεύοντος του νύν Προέδρου του Δικαστηρίου Νικολάου Σακελλαρίου, κατά την εκδίκαση της οποίας είχα την μεγίστη τιμή και ευθύνη να παρίσταμαι ως ο πληρεξούσιος δικηγόρος των μελών της οικογενείας του μακαριστού Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Πέτρου Ζ’, εκρίθη ότι...
το Ελληνικό Δημόσιο έχει την πλήρη και αποκλειστική υπαιτιότητα για την πτώση του μοιραίου ελικοπτέρου ΣΙΝΟΥΚ ΕΣ -916 την 11.9.2004 εις την Σιθωνία της Χαλκιδικής, και, συνεπώς, φέρει την ευθύνη της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης των συγγενών του μακαριστού, συμφώνως προς τις ορθά ερμηνευόμενες διατάξεις των άρθρων 105 – 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικος.
Με την απόφαση αυτή αναιρείται η προγενέστερη απορριπτική απόφαση 3733/2013 του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, το οποίο έκρινε ότι δεν συντρέχει υπαιτιότης και, συνεπώς, ευθύνη χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, και η υπόθεση παραπέμπεται προς εκ νέου κρίση ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, το οποίο θα δικάσει υπό άλλη σύνθεση, και θα ορίσει επακριβώς τα επί μέρους ποσά της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης δι’ έκαστον συγγενή του μακαριστού.
το Ελληνικό Δημόσιο έχει την πλήρη και αποκλειστική υπαιτιότητα για την πτώση του μοιραίου ελικοπτέρου ΣΙΝΟΥΚ ΕΣ -916 την 11.9.2004 εις την Σιθωνία της Χαλκιδικής, και, συνεπώς, φέρει την ευθύνη της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης των συγγενών του μακαριστού, συμφώνως προς τις ορθά ερμηνευόμενες διατάξεις των άρθρων 105 – 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικος.
Με την απόφαση αυτή αναιρείται η προγενέστερη απορριπτική απόφαση 3733/2013 του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, το οποίο έκρινε ότι δεν συντρέχει υπαιτιότης και, συνεπώς, ευθύνη χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, και η υπόθεση παραπέμπεται προς εκ νέου κρίση ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, το οποίο θα δικάσει υπό άλλη σύνθεση, και θα ορίσει επακριβώς τα επί μέρους ποσά της χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης δι’ έκαστον συγγενή του μακαριστού.





